Zamenhof:
La espero
En la mondon
venis nova sento,
Tra la mondo
iras forta voko;
Per flugiloj
de facila vento
Nun de loko
flugu ghi al loko.
Ne al glavon
sangon soifanta
Ghi la homan
tiras familion:
Al la mond’
eterne militanta
Ghi promesas
sanktan harmonion.
Sub la
sankta signo de l’ espero
Kolektighas
pacaj batalantoj,
kaj rapide
kreskas la afero
Per laboro
de la esperantoj.
Forte staras
muroj de miljaroj
Inter la
popoloj dividitaj ;
Sed
dissaltos la obstinaj baroj,
per la sankta
amo disbatitaj.
Sur neutrala
lingva fundamento,
Komprenante
unu la alian,
La popoloj
faros en konsento
Unu grandan
rondon familian.
Nia
diligenta kolegaro
En laboro
paca ne lacighos,
Ghis la bela
songho de l’ homarao
Por eterna
ben’ efektivighos.