Universala Deklaracio de homaj rajtoj (UN)

de la 10-a de Decembro 1948

 


Artikolo 1. Chiuj homoj estas denaske liberaj kaj egalaj lau digno kaj rajtoj. Ili posedas racion kaj konsciencon, kaj devus konduti unu al alia en spirito de frateco.

 

Artikolo 2. (1) Chiuj rajtoj kaj liberecoj dinitaj en tiu chi Deklaracio validas same por chiuj homoj, sen kia ajn diferen­cigo, chu lau raso, hautkoloro, sekso, lingvo, religio, politika au alia opinio, nacia au socia deveno, posedajhoj, naskigho au alia stato.

(2) Plie, nenia diferencigo estu farata surbaze de la poli­tika, juris­dikcia au internacia pozicio de la lando au teritorio, al kiu apartenas la koncerna persono, senkonsidere chu ghi estas sendependa, sub kurato­reco, nesinreganta au sub kia ajn alia limigo de la suvereneco.

 

Artikolo 3.  Chiu havas la rajtojn je vivo, libereco kaj per­sona se­kureco.

 

Artikolo 4. Neniu estu tenata en sklaveco au servuteco; sklaveco kaj sklavkomerco estu malpermesitaj en chiuj siaj for­moj.

 

Artikolo 5. Neniu suferu torturon au kruelan, nehoman au sen­dignigan traktadon au punon.

 

Artikolo 6. Chiu rajtas esti chie agnoskita jure kiel perso.

 

Artikolo 7.  Chiuj homoj estas jure egalaj, kaj rajtas sen dis­krimi­nacio al egala jura protekto. Chiujn rajtas ricevi egalan protekton kon­trau kia ajn diskriminacio, kiu kontrauas tiun chi Deklaracion, kaj kon­trau kia ajn instigo al tia diskriminacio.

 

Artikolo 8.  Chiu rajtas ricevi de la kompetentaj naciaj tri­bunaloj ekan riparon pro agoj, kiuj kontrauas la fundamentajn rajtojn, kiujn li havas lau la konstitucio au la leghoj.

 

Artikolo 9. Neniu suferu arbitrajn arestojn, malliberigon au ekzi­lon.

 

Artikolo 10.  Chiu en plena egaleco rajtas je justa kaj pu­blika proceso antau sendependa kaj senpartia tribunalo, por prijugho de liaj rajtoj kaj devoj kaj de kiu ajn kriminala akuzo kontrau li.

 

Artikolo 11.  (1) Chiu akuzita pro punebla faro rajtas, ke oni su­pozu lin senkulpa, ghis oni pruvos lauleghe llian kulpon en publika proceso, en kiu li ricevis chiujn garantiojn necesajn por sia defendo.

(2) Neniu estu konsiderata krimkulpa pro kia ajn ago au neago, kiu ne konsistigis puneblan faron, lau nacia au inter­nacia juro, en la tempo, kiam ghi estis farita. Same tiel, ne estu aljughita pli severa puno ol tiu, kiu estis aplikebla en la tempo, kiam la punebla faro estis ple­numita.

 

Artikolo 12. Neniu suferu arbitrajn intervenojn en sian private­con, familion, hejmon au korespondadon, nek atakojn kontrau sia honoro au reputacio. Chiu rajtas ricevi juran protek­ton kontrau tiaj in­tervenoj au atakoj.

 

Artikolo 13.  (1) Chiu havas la rajton libere movighi kaj loghi in­terne de la limoj de kiu ajn shtato.

(2) Chiu rajtas eliri el kiu ajn lando, inkluzive la propran kaj re­veni en sian landon.

 

Artikolo 14. (1)  Chiu rajtas peti kaj ricevi en aliaj landoj azilon kontrau persekuto.

(2) Tiu rajto ne estas alvokebla en kazoj de persekutaj akuzoj malfalse levitaj pro ne-politikaj krimoj au pro agoj kon­trau la celoj kaj principoj de Unuighintaj Nacioj.

 

Artikolo 15. (1) Chiu rajtas havi shtatanecon.

(2) Al neniu estu arbitre forprenita la shtataneco, nek rifu­zita la rajto shanghi sian shtatanecon.

 

Artikolo 16.  (1) Plenaghaj viroj kaj virinoj, sen ia ajn limigo pro raso, nacieco au religio, rajtas edzighi kaj fondi familion. Iliaj rajtoj estas egalaj koncerne la geedzighon, dum  la geed­zeco kaj koncerne eksedzighon.

(2) Geedzigho okazu sole lau libera kaj plena konsento de la geedzighontoj.

(3) La familio estas la natura kaj fundamenta grupunuo de la so­cio, kaj ghi rajtas ricevi protekton de la socio kaj de la shtato.

 

Artikolo 17 (1) Chiu rajtas proprieti havajhon kaj sola kaj en aso­ciigho kun aliaj.

(2) Al neniu estu arbitre forprenita lia proprieto.

 

Artikolo 18. Chiu havas la rajton je libereco de penso, kon­scienco kaj religio; tiu chi rajto inkluzivas la liberecon havi opi­niojn sen intervenoj de aliaj, kaj la rajton peti, ricevi kaj komu­niki infor­mojn kaj ideojn per kiu ajn rimedo kaj senkonsidere pri la landlimoj.

 

Artikolo 20. (1) Chiu havas la rajton je libereco de pacema kun­venado kaj asociigho.

(2) Neniu estu devigita aparteni al asocio.

 

Artikolo 21. (1) Chiu homo rajtas partopreni la regadon de sia lando, au rekte au pere de libere elektitaj reprezentantoj.

(2) Chiu rajtas je egala altiro al publika servo en sia lando.

(3) La volo de la popolo estu la bazo de la autoritato de la regi­staro; tiu volo estu esprimata per regulaj kaj autentikaj elektoj, kiuj okazu per universala kaj egala balotrajto, kaj per sekreta vochdono au ekvivalentaj liberaj vochdonaj proceduroj.

 

Artikolo 22. Chiu, kiel membro de la socio, havas rajton je socia sekureco kaj povas postuli la realigon, per naciaj klopo­doj kaj internacia kunlaboro, kaj konforme al la organizo kaj disponeblaj rimedoj de chiu shtato, de tiuj ekonomiaj, sociaj kaj kulturaj rajtoj, kiuj estas nepre necesaj por lia digno kaj por la libera disvolvigho de lia per­soneco.

 

Artikolo 23. (1) Chiu havas rajton je laboro, je libera elekto de sia okupo, je ju­staj kaj favoraj laborkondichoj kaj je protekto kontrau senlaboreco.

(2) Chiu, sen ia ajn diskriminacio, rajtas ricevi egalan sala­jron pro egala laboro.

(3) Chiu, kiu laboras, rajtas ricevi justan kaj favoran kom­penson, kiu certigu por li mem kaj por lia familio ekziston kon­forman al homa digno,kaj kiun suplementu, launecese, aliaj rimedoj de socia protekto.

(4) Chiu rajtas formi kaj alighi sindikatojn por protekto de siaj interesoj.

 

Artikolo 24. Chiu havas rajton je ri­pozo kaj libertempo, in­kluzive racian limi­gon de la laborhoroj kaj periodajn feriojn kun salajro.

 

Artikolo 25. (1) Chiu havas rajton je vivnivelo adekvata por la sano kaj bonfarto de si mem kaj de sia familio, inkluzive de nutrajho, vestajhoj, loghejo kaj medicina pri­zorgo kaj necesaj so­ciaj servoj, kaj la rajton je sekureco en okazo de senlaboreco, malsano, malkapablo, vidvineco, maljuneco au alia perdo de la vivrimedoj pro cirkon­stancoj ekster sia povo.

(2) Patrineco kaj infaneco rajtigas al specialaj prizorgoj kaj helpo. Chiuj infanoj, egale chu ili naskighis en au ekster geed­zeco, ricevu saman socian protekton.

 

Artikolo 26. (1) Chiu havas rajton je edukigho. La edukado estu senpaga, al­menau en la elementa kaj fundamenta sta­dioj. La elementa edukado estu deviga. La teknika kaj porprofesia edukado estu ghenerale akirebla, kaj pli alta edukado estu egale akirebla por chiuj lau ties meritoj.

(2) Edukado celu la plenan disvolvon de la homa per­soneco kaj plifortigon de la re­spekto al la homaj rajtoj kaj fun­damentaj li­berecoj. Ghi kreskigu komprenon, toleron kaj amike­con inter chiuj nacioj, rasaj au reli­giaj grupoj, kaj antauenigu la agadon de Unuighintaj Nacioj por konservo de paco.

(3) Gepatroj havas unuavican rajton elekti la specon de la edukado, kiun ricevu iliaj infanoj.

 

Artikolo 27. (1) Chiu rajtas libere partopreni la kulturan vi­von de la komunumo, ghui la artojn kaj partopreni sciencan pro­greson kaj ghiajn fruktojn.

(2) Chiu havas rajton je protekto de moralaj kaj materialaj interesoj rezultantaj el eventualaj sciencaj, literaturaj au artaj produktajhoj, kiujn li autoris.

 

Artikolo 28. Chiu havas rajton je socia kaj internacia orga­nizo, en kiu la rajtoj kaj liberecoj dinitaj en chi tiu Deklaracio povas esti plene realigitaj.

 

Artikolo 29. (1) Chiu havas devojn al la komunumo, en kiu, sole, estas ebla la libera kaj plena disvolvigho de lia personeco.

(2) En la uzado de siaj rajtoj kaj liberecoj, chiu estu subigita sole al tiuj limigoj, kiuj estas jure dinitaj ekskluzive kun la celo certigi adekvatan rekonon kaj respekton por la rajtoj kaj libe­recoj de aliaj kaj por konformighi al justaj postuloj de moralo, publika ordo kaj ghenerala bonfarto en demokrata socio.

(3) Tiuj chi rajtoj kaj liberecoj estas en neniu okazo efekti­vigeblaj kontraue al la celoj kaj principoj de Unuighintaj Nacioj.

 

Artikolo 30. Nenio en chi tiu Deklaracio estu interpretita kiel implico, ke iu ajn shtato, grupo au persono iel ajn rajtas en­trepreni ian ajn agon, kiu celus detrui kiun ajn el la rajtoj kaj li­berecoj chi-ene dinitaj.

 

Presita kun speciala permeso de la tradukinto, Ivo Lapenna 1987.